Podstawowe informacje o formach druku

drukarka używana w pracowni poligraficznej

Gdy Gutenberg stworzył druk w 1440 roku nie spodziewał się, że jego wynalazek będzie cieszył się taki wielkim zainteresowaniem oraz, że przetrwa do dziś. Druk to jednym słowem „kopiowanie”. Jan Gutenberg stworzył go z myślą o średniowiecznej książce, której napisanie kolejnego egzemplarza trwało lata (zajmowali się tym mnisi). Druk przeżył rewolucję w dziewiętnastym wieku za sprawą gazet, które cieszyły się wielką popularnością. Wreszcie wiek dwudziesty przyniósł wojny, reklamę i politykę – królowa wtedy ulotka i plakaty. Obecnie druk nie zmienił się wiele: wciąż używany jest do reklamowania i rozgłaszania informacji, zmieniły się jednak formy jego powstawania. Druk stał się przemysłem.

Przemysłowe formy druku dzielimy na bezfarbowe, bezformowe i z formą. Do pierwszej grupy należą druki: fotochemiczne, termochemiczne i elektrochemiczne. Do drugiej: ink-jet, termotransferowe i elektrostatyczne. Do trzeciej: druki wypukłe (fleksograficzne, typograficzne, typooffsetowe), druki płaskie (litograficzne, offsetowe), druki wklęsłe (rotograwiurowe, tamponowe, wklęsłolinijne) oraz druki farboprzenikalny (sitograficzne, risograficzne).

Ale druk to nie tylko przemysł – to również sztuka. Artystyczne formy druku dzielimy na: druk wypukły (drzeworyt, linoryt, gipsoryt), druk płaski (litografia, monotypia), druk wklęsły (miedzioryt, staloryt, sucha igła) oraz druk sitowy (serigrafia).

Dzięki tym wszystkim technikom drukarnie mogą drukować do woli, w zależności od wytycznych klienta. Mogą stworzyć billboardy, bannery, plakaty, ogłoszenia, ulotki – format oraz ilość nie jest już problemem.